Mij is ooit een gebrek aan passie verweten. Op het werk, door mensen die mij persoonlijk helemaal niet kennen. Dat laatste is op zich mooi, daar dat het gelijk tot een pietluttig verwijt maakt, dat zonder enige grondslag gegeven werd. Het raakte dan ook kant noch wal. Aangezien ik vrijwel alles vanuit mijn emotie en onderbuikgevoel doe, handel ik altijd met passie.

Passie is voor mij een extra 'drive', dat wordt aangestuurd door een onderbuikgevoel. Een dieper liggende emotie dat er voor zorgt dat je dingen doet die je 'in normale doen' niet doet.

De Dikke van Dale zegt over Passie het volgende: pas·sie de; v 1 het lijden van Jezus 2 -s hartstocht, drift; hartstochtelijke liefhebberij.

Hmm een hartstochtelijke liefhebberij. Da's voor mij Radio dus. Altijd al geweest ook. En natuurlijk Anita, mijn 'nieuwe' vlam', daar voel ik absolute hartstocht voor. M'n kids Aaron en Joël zie ik ook als een passie, hoewel je dat weer niet uit de Dikke van Dale vertaling kunt halen. Net mij directe familie. 

Kortom zaken, dingen, maar vooral mensen die mij na aan het hart gaan zijn een onlosmakend onderdeel van mijn passie.

Werk staat niet in het rijtje. Hoewel ik wel altijd gedreven ben mijn werk goed te doen en altijd te streven naar beter. Dat heeft te maken met motivatie en verantwoordelijkheidsgevoel. Niet met passie. Want zoals eerder beschreven heeft dat met meer persoonlijke en gevoelsmatige zaken te maken.